Rola ozonu a zjawisko dziury ozonowej.

Rola ozonu a zjawisko dziury ozonowej.

Każdy doskonale sobie zdaje z tego sprawę, że Ziemię otacza powłoka gazowa zwana atmosferą. Atmosfera ta jest podzielona na części, a wśród nich możemy wyróżnić stratosferę, w której to na pewnej wysokości znajduje się ozon czyli trójtlenek, tworzący warstwę zwaną ozonosferą. Gdyby nie była potrzebna ta warstwa zapewne nie byłoby jej wokół Ziemi, ale ponieważ jest dlatego możemy się domyśleć, że ma znaczenie. Dzięki masowej akcji informującej na temat dziury ozonowej już teraz mało kto nie wie za co odpowiada ozon w atmosferze i po co on jest. Informację te zawdzięczamy zjawisku negatywnemu jakim jest dziura ozonowa. Dopiero kiedy pojawia się problem wiemy co zrobić aby go uniknąć. Jest to oczywiście rzecz negatywna, ale dobrze, że chociaż problem zauważamy. Otóż ozon w atmosferze odpowiada za odbijanie szkodliwych promieni ultrafioletowych, które tym samym nie mogą dostać się do powierzchni naszej planety. To jest główne jego zadanie. Niestety w walce w freonami, które powodują dziurę ozonową ozon jest bezbronny. Tym samym pod wpływem freonów zawierających chlor, bo to tak naprawdę chlor niszczy powłokę ozonową, dochodzi do zmniejszenia koncentracji trójtlenku. Odbywa się to na wysokości około 23 km. Dziura ozonowa powstaje nad Antarktydą. Przyczyny powstawania dziury ozonowej właśnie tam są bardzo dobrze znane. Jak się domyślamy najwięcej freonów oraz gazów niszczących ozon produkuje się na północnej półkuli, która jest bardziej uprzemysłowiona. Jednak freony pod wpływem różnicy ciśnień krążą po całej kuli ziemskiej w tym również nad Antarktydą. Wraz z nadejściem nocy polarnej tworzy się wir, freony znajdujące się dokładnie wokół bieguna południowego pozostają tam i w ten oto sposób to tam powstaje dziura ozonowa, gdyż tam dochodzi do "ataku" freonów na ozon. Dziura ozonowa jest nie lada problemem jednak już teraz możemy mówić o dużej wiedzy na temat jak sobie z nim radzić i jaka jest rola ozonu w atmosferze. Ozon jest jednym z najskuteczniejszych znanych środków dezynfekcyjnych, nie wytwarza rakotwórczych i innych szkodliwych produktów ubocznych. W procesie uzdatniania wody (ozonowanie) ozon jest jedną z najlepszych możliwości, ponieważ nie jest tak drogi w późniejszej eksploatacji jak np. odwrócona osmoza (ultrafiltracja), a produkt wynikowy jest porównywalny.
Typowy środek dezynfekcyjny do uzdatniania wody – chlor, podczas procesu chlorowania wody z zawartymi w niej związkami organicznymi, powoduje powstawanie produktów ubocznych, które są umiarkowanie toksyczne dla ludzi, m.in. chloroform. Trzeba jednak podkreślić, że substancje te tworzą się w bardzo małej ilości i ich szkodliwość jest znacznie mniejsza, niż składników wody nieuzdatnianej. Niestety, ozon ma stosunkowo krótki czas rozkładu, przez co ozonowana woda pozostaje aseptyczna przez krótki czas (tzn. nie można jej bezpiecznie przesyłać długimi rurociągami). Dlatego ozon nie może całkowicie wyeliminować chloru z procesu uzdatniania wody, jednakże może go w istotny sposób ograniczyć do minimum, w ilości niezbędnej do utrzymania w sterylności wszystkich nitek sieci wodociągowej po przejściu wody przez Stację Uzdatniania. Zabieg taki wyraźnie poprawia właściwości organoleptyczne spożywanej wody (brak wyczuwalnego zapachu i smaku chloru oraz mętnego zabarwienia).
W atmosferze spełnia funkcję filtra pochłaniającego promieniowanie ultrafioletowe, które emitowane jest przez Słońce. Pochłanianie to polega na reakcji rozszczepienia cząsteczki ozonu na tlen i rodnik tlenowy, która jest odwróceniem reakcji syntezy ozonu. Przerzedzenie warstwy ozonowej nazywa się dziurą ozonową.